Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι
Η Πρωτομαγιά, για την εργατική τάξη σε όλο τον κόσμο, αποτελεί τον φάρο της ανειρήνευτης ταξικής πάλης. Παίρνουμε τη σκυτάλη με ορμή και αποφασιστικότητα για την οργάνωση του αγώνα μας για δικαιώματα, από τη μεγαλειώδη σύσκεψη του ΠΑΜΕ που πραγματοποιήθηκε στις 4 Απρίλη με τη συμμετοχή πολλών εκατοντάδων σωματείων και συνδικαλιστών. Εκπρόσωποι από 720 σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά κέντρα από όλη την Ελλάδα και πάνω από 2000 άτομα δώσαμε υπόσχεση ότι δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε, αλλά αντίθετα θα βαδίσουμε στον δρόμο που χάραξαν οι εργαζόμενοι του Σικάγο του 1886, οι 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, ώσπου να απαλλαχτούμε από την εκμετάλλευση των καπιταλιστών.
Καμία θυσία για τα κέρδη των λίγων!
Σήμερα, εποχή μεγάλων επιστημονικών – τεχνολογικών επιτευγμάτων, του 5G και της τεχνητής νοημοσύνης, των ασύλληπτων δυνατοτήτων της παραγωγής και της ανθρώπινης εργασίας, δεν αποδεχόμαστε το ζοφερό μέλλον και τον εργασιακό μεσαίωνα που μας επιβάλλουν.
Η εμπλοκή της χώρας μας στον βρώμικο αυτό πόλεμο στοιχίζει πολλά και τα πληρώνουμε εμείς. Από την μια πλευρά βλέπουμε τον χορό εκατομμυρίων για Νατοϊκές δαπάνες, που σημαίνει ένταση των πολέμων σε όλο τον πλανήτη και από την άλλη δεν υπάρχουν χρήματα όταν πρόκειται για τις λαϊκές ανάγκες, όπως για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία και λαϊκή στέγη.
Καθημερνά γινόμαστε μάρτυρες εργατικών ατυχημάτων που έχουν μετατρέψει κάθε χώρο εργασίας σε μια απέραντη κοιλάδα Τεμπών. Δεν υπάρχει μέρα που να μην ακούμε, διαβάζουμε για κάποιον εργαζόμενο που σακατεύτηκε ή έφυγε από την ζωή στον βωμό του κέρδους.
Ιδιαίτερα ως κλάδος έχουμε νιώσει τι ακριβώς σημαίνει να αναπτύσσεται η τεχνολογία, που επειδή η αξιοποίηση της γίνεται προς το συμφέρον του μεγάλου κεφαλαίου, έχει ως αποτέλεσμα οι συνθήκες εργασίας μας να χειροτερεύουν. Πλέον κάθε μεγάλη ελεγκτική-συμβουλευτική εταιρία του κλάδου παρουσιάζει ως ευκαιρία(!) τους πολέμους για να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Τι και αν χάνονται ανθρώπινες ζωές, τι και αν εργαζόμενοι εξαντλούνται σε ατελείωτα ωράρια και με μισθούς πείνας;
Καμία θυσία για τα γεράκια του πολέμου!
Δεν είναι οξύμωρο οι επιχειρηματικοί όμιλοι να καταγράφουν κέρδη ρεκόρ αλλά «η οικονομία να αντέχει» αυξήσεις κοροϊδία για τους μισθούς, και όλο και λιγότερα για την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια, τις μεταφορές μας;
Να βλέπουμε και να βιώνουμε να καταργείται το 8ωρο, να γίνεται λάστιχο ο εργάσιμος χρόνος και να γενικεύεται η 6ήμερη και 13ωρη εργασία με την αντεργατική νομοθεσία της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. Να δουλεύουμε 10ωρα και 12ωρα, με ατελείωτες υπερωρίες – σε πολλές περιπτώσεις απλήρωτες – και με μισθούς που δε φτάνουν να καλύψουν ακόμα και τις βασικές μας ανάγκες. Με ατομικές συμβάσεις με άθλιους όρους και συνθήκες εργασίας και απογείωσης της «ευελιξίας», δουλειά όσο και όποτε θέλει ο εργοδότης, με τις άδειες μας να ρυθμίζονται ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε εργοδοσίας. Να ζούμε την ασύλληπτη ακρίβεια, που έχει κάνει απλησίαστα ακόμα και βασικά είδη, το κόστος της στέγασης κ.ά.
Μπορούμε και θα βάλουμε τη σφραγίδα μας στις εξελίξεις στον δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Φέτος που συμπληρώνονται 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών και εργατριών του Σικάγου συνεχίζουμε, με αντοχή και αποφασιστικότητα σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους και των πολέμων, την πάλη για το δίκιο της τάξης μας.
Είμαστε σίγουροι ότι οι σκληροί ταξικοί αγώνες του παρελθόντος, που βάφτηκαν με το αίμα χιλιάδων εργατών και εργατριών φωτίζουν τους αγώνες του σήμερα, για να γράψουμε τις επόμενες λαμπρές σελίδες στους αγώνες της τάξης μας απέναντι στο κεφάλαιο, τα κόμματα και τις ενώσεις τους, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για να ανοίξει ο δρόμος για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Από το Σικάγο του 1886, στην Πρωτομαγιά του 1936 μέχρι και σήμερα οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους καθορίζουν την πάλη για την απελευθέρωση από τα δεσμά της εκμετάλλευσης. 1η του Μάη ημέρα τιμής για την εργατική τάξη! Τιμάμε τους αγώνες και τις θυσίες που κάνουν τόσα χρόνια οι εργάτες όλου του κόσμου για μια ζωή χωρίς φτώχεια, χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση.
Στον δρόμο αυτό, με ενότητα και οργάνωση, μπορεί να τσακίζεται η εργοδοτική τρομοκρατία, η κρατική καταστολή, με όποια μορφή και αν εμφανίζεται. Μπορούν να ακυρώνονται τα διάφορα σχέδια εγκλωβισμού του λαού στο πλαίσιο της εναλλαγής αστικών κυβερνήσεων που βαδίζουν στον ίδιο δρόμο, να ματαιώνονται τα διάφορα σενάρια αναπαλαίωσης του σάπιου πολιτικού συστήματος.
Το ΔΣ της ΠΟΛ
15.04.2026
